Folia stretch, znana również jako folia rozciągliwa, to nowy rodzaj przemysłowych folii opakowaniowych. Charakteryzuje się lekkością, miękkością i cienkością, a także dobrymi właściwościami rozciągliwościowymi, wydłużalnością oraz samoprzylepnością. Jej zastosowanie w opakowaniach transportowych stanowi metodę pakowania, która zwiększa wydajność pakowania i pozwala obniżyć koszty. Aby zapewnić jakość produkcji folii rozciągliwej do pakowania, producenci muszą wytwarzać ją zgodnie z określonymi normami. W niniejszym artykule przedstawiono metody badania właściwości folii rozciągliwej w oparciu o normę branżową Republiki Ludowej Chin “BB/T 0024-2018 Folie rozciągliwe do opakowań transportowych”.
1. Grubość
Badanie należy przeprowadzić zgodnie z przepisami normy GB/T 6672. Należy przeciąć całą próbkę o długości 100 mm wzdłuż osi podłużnej, po odczekaniu 30 minut zmierzyć 20 punktów z dokładnością do 0,001 mm, a następnie obliczyć średnią arytmetyczną.
2. Siła rozciągająca i wydłużenie przy zerwaniu
Zgodnie z przepisami normy GB/T 1040.3 stosuje się próbki typu II o szerokości 15 mm. Próbkę do badania należy wyciąć po rozwinięciu 1 m i podzielić równomiernie w przybliżeniu równych odstępach wzdłuż długości lub szerokości próbki. Podczas badania odległość między szczękami TST-01 elektromechanicznej maszyny do badań wytrzymałości na rozciąganie firmy Theo wynosi 50 mm, długość pomiarowa wynosi 50 mm, a prędkość badania wynosi 250 mm/min ± 25 mm/min. Przeprowadza się dwa zestawy pomiarów – pionowy i poziomy; każdy zestaw próbek powinien liczyć co najmniej 5 sztuk, a wynik stanowi średnia arytmetyczna z dokładnością do 0,1 N.
3. Lepkość
Zgodnie z załącznikiem A do normy “BB/T 0024-2018 Folia owijająca do opakowań transportowych”. Pobieranie próbek rozpoczyna się po rozwinięciu próbki testowej na długość 1 m, a próbki dzieli się na dwie grupy o wymiarach 500 mm × 125 mm (w pionie × w poziomie) oraz 180 mm × 25 mm (w pionie × w poziomie). Po pomyślnym zamocowaniu próbki zgodnie z metodą określoną w normie należy pociągać za zacisk z prędkością 125 mm/min ± 12,5 mm/min, aż do rozdzielenia obu próbek, a następnie zarejestrować maksymalną wartość siły podczas procesu rozdzielania; odczyt powinien być dokładny do 0,1 N.
4. Odporność na przebicie
Zgodnie z załącznikiem C do normy “BB/T 0024-2018 Folia owijająca do opakowań transportowych”. Próbkę należy zamocować w uchwycie urządzenia badawczego określonego w normie. Uruchomić urządzenie i przeprowadzić badanie za pomocą igły przebijającej z prędkością 250 mm/min ± 12,5 mm/min; badanie zakończy się, gdy igła przebije folię na wylot. Jeśli folia ulegnie zerwaniu w innym miejscu, próbkę należy odrzucić. Zarejestrować siłę zerwania (N) oraz wydłużenie (mm) próbki w momencie jej zerwania.
PL 
EN 
AR 
BG 
CS 
DA 
DE 
EL 
ES 
ET 
FI 
FR 
HU 
ID 
IT 
JA 
KO 
LT 
LV 
NB 
NL 
PT 
RO 
RU 
SK 
SL 
SV 
TR 
UK 